<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
	>

<channel>
	<title>Chomphu...</title>
	<atom:link href="http://chomphu.wordpress.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://chomphu.wordpress.com</link>
	<description>Learn to blog</description>
	<lastBuildDate>Sun, 14 Mar 2010 08:33:51 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
<cloud domain='chomphu.wordpress.com' port='80' path='/?rsscloud=notify' registerProcedure='' protocol='http-post' />
<image>
		<url>http://s2.wp.com/i/buttonw-com.png</url>
		<title>Chomphu...</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com</link>
	</image>
	<atom:link rel="search" type="application/opensearchdescription+xml" href="http://chomphu.wordpress.com/osd.xml" title="Chomphu..." />
	<atom:link rel='hub' href='http://chomphu.wordpress.com/?pushpress=hub'/>
		<item>
		<title>Kurseong: The Land of White Orchids</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2009/01/17/kurseong-the-land-of-white-orchids/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2009/01/17/kurseong-the-land-of-white-orchids/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 17 Jan 2009 15:51:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[เคอชอง ดาร์จีลิ่ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/?p=131</guid>
		<description><![CDATA[The Land of White Orchids เป็นชื่อที่มีผู้ตั้งสมญาให้แก่ Kurseong เมือเล็กๆ ที่หากใครจะเดินทางไปดาร์จีลิ่งจะต้องผ่าน เมืองเล็กๆ ที่ไม่คึกคักเท่าดาร์จีลิ่งแต่บรรยากาศดี ระยะเวลา 2 เดือนที่ฉันอยู่ที่นี่ มักจะออกเดินถ่ายรูปดอกไม้ บ้านเรือน วิว ไปตามทางเล็กๆ ข้างๆโรงเรียน หรือเดินลงมาตัวเมืองก็จะได้ภาพบรรยากาศของเมืองเล็กที่จอแจบางเวลา เท่าที่เห็นเมืองนี้มีดอกไม้สวยๆ เยอะมาก(แต่ไม่ค่อยเจอกล้วยไม้อาจจะเป็นเพราะไม่ออกฤดูนี้)  หลายคนที่รู้ว่าฉันชอบถ่ายรูปดอกไม้ก็จะชวนให้ถ่ายภาพดอกไม้ที่ปลูกไว้ในกระถางหน้าบ้าน จำได้ว่ามีแม่บ้านคนหนึ่งเข้ามาจูงมือไปถ่ายคือดอก Tiger Flower ที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน ดูแล้วก็เหมือนลิลลี่แต่สีเหลืองลายๆ ฉันมักจะพยามใช้เลนส์มาโครถ่ายภาพดอกไม้ในระยะใกล้แต่ด้วยความที่ไม่มีขาตั้ง(และไม่มีความสามารถ)หลายภาพจึงสั่น(หรืออาจจะเป็นเพราะขาดแอลกอฮอล์ด้วยกระมัง) หากพูดถึงเรื่องสภาพอากาศแล้วหลายคนชอบ เพราะอากาศไม่แปรปรวน ไม่รุนแรงเท่า ดาร์จีลิ่ง แต่ไม่อุ่นเหมือนกาลิมปง ด้วยอากาศกำลังดี ที่นี่จึงมีดอกไม้สวยงาม(ฉันชอบอากาศของ Kalimpong เพราะอุ่น แต่ชอบดอกไม้ที่นี่เคอชอง และชอบบรรยากาศ วิวของดาร์จีลิ่ง) Kurseong(ออกเสียงว่าเคอชอง) ห่างจากดาร์จีลิ่ง 31 กิโลเมตร นั่งรถจี๊ป(jeep share) ประมาณ หนึ่งชั่วโมงครึ่ง นั่งรถไฟทอยเทรน 4 ชั่วโมง  ที่นี่มีอู่รถไฟทอยเทรนด้วย ข้างๆ สถานนีรถไฟมีร้านGlenary&#8217;s อยู่ด้วยบรรยากาศน่านั่งมาก ตรงข้ามสถานีรถไฟมีร้านโมโม่ที่ฉันชอบ ทุกวันตอนเย็นที่เดินลงมาในเมืองทุกครั้งฉันจะต้องไปกินร้านใดร้านหนึ่งเสมอ<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=131&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2009/01/17/kurseong-the-land-of-white-orchids/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2009/01/p8288949.jpg?w=128" medium="image">
			<media:title type="html">p8288949</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ปู่มาร์ค</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2008/12/05/%e0%b8%9b%e0%b8%b9%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%84/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2008/12/05/%e0%b8%9b%e0%b8%b9%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%84/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 05 Dec 2008 11:55:02 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[สิกขิม ดาร์จีลิ่ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/?p=315</guid>
		<description><![CDATA[          ฉันพบปู่มาร์คครั้งแรกที่Gangtok, Sikkim ด้วยความที่ช่วงนั้นไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมากนัก จึงสังเกตกันง่าย เราเดินกันคนละข้างของถนน เช่น ฉันเดินลงเขาแก เดินขึ้น เป็นแบบนี้ตลอดที่อยู่สิกขิม โดยที่ไม่ได้ทักกันแค่ยิ้มว่าพวกแบ๊คแพ็คเหมือนกัน แต่ที่น่าสังเกต เห็นทุกครั้งชายฝรั่งสูงวัยผมทอง รูปร่างผอมสูงคนนี้แกใส่เสื้อตัวเดิม คือสีฟ้าขาว ลายขวาง และกางเกงสี น้ำตาลใส่รองเท้าแตะ เดินสวนกันคนฝั่งถนนไปมาแบบนี้เกือบทุกวัน                    จนวันสุดท้ายของฉนในสิกขิม ก่อนเช็คเอ้าท์จากโรงแรม ฉันเดินหาอาหารเช้ากิน จะกินขนมปังปิ้งทิเบตก็ชักไม่ไหวเพราะหน้าฉันเริ่มกลมเหมือนขนมปังเข้าไปทุกที ฉันเจอคุณปู่เดินอยู่ฝั่งตรงข้าง ท่าทางกำลังหาร้านอาหารเหมือนกัน แกเดินไปสักพัก จนกลับมานั่นร้านเดียวกับฉัน เพราะมันไม่มีร้านไหนน่านั่งกว่าร้านนี้อีกแล้ว วิวด้านนอกสามารถมองเห็นภูเขาที่สูงที่สุดในโลกได้ (ในวันที่อากาศดี)             เรายิ้มทักทายกันแล้วฉันก้อรีบโกยเส้นหมี่จากชามเข้าปากจนหมดพอเสร็จได้ยินเสียงทักมาจากโต๊ะที่แกนั่งเป็นภาษาอังกฤษ มาจากที่ไหนเหรอ ฉันบอกว่ามาจากเมืองไทยค่ะ เราก็เลยได้เรื่องคุยกัน แกบอกว่าไม่ค่อยเจอผู้หญิงมาจากไทยคนเดียวเลย นับเวลาที่แกท่องเที่ยวในอินเดียมากว่า 30 ปี เหตุผลที่แกให้คือสาวไทยส่วนใหญ่รักความสบาย ฉันก็บอกว่าฉันก็รักความสบายเหมือนกัน และนี่ก็เป็นความสบายสูงสุดของฉันแล้วที่ได้แบกเป้สะพายเที่ยวไป สาม สี่เมืองแถบนี้ พักโรงแรมราคา350 รูปี และอยู่รอดปลอดภัย แกยิ้มกับคำตอบของฉัน เสียดายที่เวลาฉันมีน้อย เราคุยกันประมาณ 20 นาที [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=315&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2008/12/05/%e0%b8%9b%e0%b8%b9%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%84/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Mirik</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2008/05/03/mirik/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2008/05/03/mirik/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 03 May 2008 15:30:02 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[Add new tag]]></category>
		<category><![CDATA[อินเดีย ดาร์จีลิ่ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/?p=310</guid>
		<description><![CDATA[   ถึงวันเดินทางไปมิริก ฉันตื่นเช้าเพื่อเตรียมตัวไปมิริกเท่าทีอ่านจากข้อมูลของมิริกแล้วคิดว่าไม่จำเป็นต้องค้างคืนเพราะเป็นเมืองเล็กๆ เที่ยวแบบเช้าไปเย็นกลับได้ แต่สิ่งที่ต้องคำนึงคือเวลา ระยะต้องให้พอดีไปกลับ ฉันออกจากที่พักประมาณ 7โมงเช้าแวะทานอาหารเช้าที่ร้านอาหารทิเบตที่เคยแนะนำไป สั่ง Noodle Tibetan อร่อยนะแต่ค่อนข้างมันไปหน่อย เส้นบะหมี่น้ำแต่มีหัวหอมแดงซอย กระเทียมปนมาหน่อยนึง &#8230;ทำตกลงไปป่าวนี่ ถั่วลันเตาเล็กๆ มะเขือเทศหั่น ชักงง และไก่ฉีกโรยหน้ามาให้ด้วย น้ำซุปมันจนซดไม่ไหว กินเสร็จต้องตบด้วยชาแก้เลี่ยน มื้อนี้ 25 รูปี ให้เยอะมากจนอิ่มจัด            เดินลงไปที่คิวรถซึ่งอยู่ถนนด้านล่างซึ่งมีรถไปหลายเส้นทางเยอะแยะไปหมด รถไปมิริกออกทุก 30นาที สภาพรถคันนี้เก่ามากเป็นจี๊ปยี่ห้อมหินทราไม่มีกระจกเลยสักบาน ที่โหดคือแถวหน้านั่ง 4 ไหล่ขวาและแขนของพี่คนขับออกมาอยู่ด้านนอกเพราะข้างพี่แกมีผู้โดยสารอีก 3 คนเป็นพระคนหนึ่งและที่นั่งติดพระก็เป็นผู้หญิง ซึ่งทีแรกฉักก็กลัวว่าพระจะมานั่งติดฉันแต่พระก็เลือกนะไปนั่งด้านหน้า ทราบจากเพื่อนทีหลังว่าพระที่นี่นั้นเขามีประเภทที่สามารถมีครอบครัวได้โดยดูจากแถบสีของจีวร            รถออกเดินทางมาถึงสถานีรถไฟ Ghoom แล้วเลี้ยวขวาไปทาง Sukhia เส้นทางจากนี้ไปเป็นเสียวตลอดเพราะเป็นทางลง เรียกได้ว่าดิ่งลงเขาก็ยังได้ เพราะมิริกนั้นอยู่ ต่ำกว่าดาร์จีลิ่งมากและตรงสถานีรถไฟ Ghoom ที่รถจะเลี้ยวนั้นเป็นสถานีที่ถูกจัดว่าอยู่สูงเป็นอันดับสองของโลก สภาพอากาศในวันนี้มีฝน นั่งรถไปก็กลัวถนนด้วย ด้วยความที่รถไม่มีกระจกมาพัดเข้ามาเต็มที่&#8230;หนาววว โชคดีที่เตรียมพร้อมมีเสื้อผ้าwool และเจ็คเก็ตกันลมหนึ่งตัวก็พอเอาอยู่ สภาพป่าสนข้างทางนั้นสวยมากจนต้องถ่ายเป็นภาพเคลื่อนไหวไว้ แต่ออกมาไม่สวยเท่าาเห็น              [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=310&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2008/05/03/mirik/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>เพิงขายชา</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2008/04/28/%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%b4%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%8a%e0%b8%b2/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2008/04/28/%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%b4%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%8a%e0%b8%b2/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 28 Apr 2008 08:49:24 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[อินเดีย ดาร์จีลิ่ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/?p=306</guid>
		<description><![CDATA[            ฉันเดินลงมาถนนข้างล่างของศูนย์ฯ (หากเดินขึ้นนี่มีหวังหอบซี่โครงบานได้)จะเห็นเพิงขายชาเป็นแนวยาว หมือนเพิงขายของบ้านเรานั่นแหละ  ฉํนเลือกนั่งตรงม้านั่งเล็กที่ใกล้เพิ่ง สาวเนปาลีส่งเสียงชาวฉันทดลองดื่มชา และชวนสนทนา ในเพิงของเธอนั้นมีลุงสองคนนั่งจิบชาไปคุยไป ทั้งสองหันมายิ้มกับฉันและพูดว่า เจแปนๆ ก็พอเข้าใจได้นะคะ ถามแบบนี้หน้าเขาทั้งหมดในร้านน่ะ ช่างเจแปนได้ใจฉันเหลือเกิน      ชาที่ขายห่อกระดาษเงินเป็นสี่เหลี่ยม ซึ่งเป็นชาที่ใบแตกหักเป็นชิ้นเล็กแล้ว ราคา 4 อันร้อยรูปี ฉันซื้อไว้ 2 กล่อง(สุดท้ายเมื่อเอากลับมาก็เอายัดในตัวตุ๊กตาหมี กลิ่นหอมชื่นใจมาก) นั่งไม่นานนักมีรถจี๊ปโดยสารผ่านมา คนขายชาช่วยโบกให้มาลงที่เขาเรียกว่า North Point เป็นชื่อที่เรียกโรงเรียน เซ้นส์โจเซฟ คอลเลจซึ่งโรงเรียนนี้ดังมีผู้ปกครอง(คนไทย)อยากส่งลูกเข้า เท่าที่ทราบมีเด็กไทยเรียนไม่กี่คน โรงเรียนนี้ในอดีตเป็นที่เรียนของอดีตกษัติย์ภูฐาน(พระราชบิดาของเจ้าชายจิกมี)  และกัษตริย์คยาเนนทราของเนปาลองค์ปัจจุบัน เพื่อนครูที่โรงเรียนเคยนำภาพของกษัตริย์ที่มีเรียนที่นี่มาให้ดูด้วย ฉันนั่งพักแถวหน้าโรงเรียนพร้อมๆ กับแอบถ่ายภาพตึกเก่าของโรงเรียน น่าเรียนคะดูดีมีคลาส       ด้วยความที่ฉันพักและช่วยงานที่โรงเรียนจึงสนใจเรื่องโรงเรียน การศึกษาขึ้นมาอย่างฉับพลัน ว่าตั้งแต่ลักษณะทางกายภาพมาก่อน(เป็นงานเป็นการเลย) สังเกตว่าในแถบนี้โรงเรียนส่วนใหญ่จะมีพื้นที่ราบไม่มากนัก ผิดกับในเมืองไทยที่โรงเรียนมักจะต้องมีสนามกว้างให้เด็ก แต่แถวนี้หายาก บางโรงเรียนมีสนามบาสอยู่ต่างระดับกับโรงเรียนที่อยู่ด้านบน       นั่งรถโดยสารออกจากหน้าโรงเรียน N.P. เพื่อเข้าตัวเมืองแต่ระหว่างทางผ่านสวนสัตว์ที่บอกว่ามีเสือเบงกอลของอินเดียเลย ลงจากรถและเดินขึ้นไปสักพักจะเจอทางเข้าสวนสัตว์ ซึ่งฉันเพิ่งคิดได้ว่าสวนสัตว์เป็นที่ๆ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ไม่เคยรู้สึกอยากดู เพราะดูแล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าเอาสัตว์มาขังทำไม แล้วทำไมจะต้องมาดูสัตว์ในกรงถึงที่นี่ด้วย เลยเดินไปอีกทางเพื่อหาที่ดูวิว [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=306&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2008/04/28/%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%b4%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%8a%e0%b8%b2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2008/04/p73074671.jpg?w=128" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>Tibetan Refugee Help-Self Centre</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2008/03/27/tibetan-refugees-help-self-centre/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2008/03/27/tibetan-refugees-help-self-centre/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 27 Mar 2008 05:10:47 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[Tibetan Refugee Help-Self Centre]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/?p=299</guid>
		<description><![CDATA[เพราะ ดาร์จีลิ่งเป็นที่ที่ชาวทิเบตพลัดถิ่นอพยพมาอยู่มากเป็นอันดับสองรองจากธรรมศาลา ฉันจึงอยากไปที่ Tibetan Refugee Help-Self Centre  จาก Chaorasta เดินอ้อมไปด้านหลัง ที่นี่ผู้คนจะมาเดินเล่นพักผ่อน อาบแดด คุยกัน ประท้วง บริการม้าแกลบให้ขี่รอบฯลฯ  และมีทางเดินลงเขา  ไปที่ Tibetan Refugee Centre ซึ่งตั้งอยู่บนไหล่เขา และอยู่ด้านลงมาจากChaorasta กว่าจะเดินถึงศูนย์ฯ ก็เกือบเสียศูนย์ไปเหมือนกันเพราะเดินลงจนงง จนต้องถามทางเด็กที่เดินอยู่แถวนั้น 2-3 คน ตอนเดินลงก็เห็นชื่อศูนย์อยู่บนหลังคาอยู่ไวๆ  เดินแป๊บเดียวก็ หายไปไหนแล้ว งง จนต้องถามทางเราเดินคุยกันมาถามไถ่กันมาจากไหน เมื่อทราบว่าจากไทยก็ นี่เลย เขารู้จักหนังเรื่องต้มยำกุ้งนะ มันส์มาก โห ดังจัง ต้มยำกุ้ง ระหว่างทางเดินสามารถมองออกไปดูวิวภูเขา (ก็เพราะเป็นเมืองบนภูเขามีวิวที่สวยงามดูได้ตลอด สองข้างทางเดินก็เป็นป่า เส้นทางเดินลงเล็กๆ บางช่วงก็ลาดยาง สองข้างทางมีต้นไม้หนาแน่น)  เมื่อเข้ามาในเขตศูนย์ฯ  รอบๆ อาคารเป็นสนามบาสเกตบอล ที่นี่ได้รับเงินสนับสนุนจากหน่วยงานเอกชนและรัฐบาลจากหลายประเทศเพื่อการช่วยเหลือผู้อพยพทั้งในด้านการศึกษา อาชีพ คุณภาพชีวิตฯลฯ ฉันเดินเข้าไปดูโรงงานผลิตเส้นด้ายจากขนสัตว์ ซึ่งมีคุณยายหลายคนนั่งปั่นเส้นอยู่ เห็นแล้วอยู่แล้วก็รู้สึกโหวงๆ นะ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=299&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2008/03/27/tibetan-refugees-help-self-centre/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2008/03/p8248704.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">p8248704.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>เดินเล่นในดาร์จีลิ่ง</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2008/03/20/%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%88%e0%b8%b5%e0%b8%a5%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%87/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2008/03/20/%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%88%e0%b8%b5%e0%b8%a5%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%87/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 20 Mar 2008 12:23:28 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/?p=297</guid>
		<description><![CDATA[                                               ตื่นแต่เช้าแต่เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างมีหมอกลงจัดมากเลยนอนต่อ วันนี้ตั้งใจว่าจะไปมิริก(Mirik) ลุกขึ้นจัดแจงเปลี่ยนเสื้อผ้า(น้ำไม่อาบ เพราะหนาวมาก..ก.กอาบไม่ไหว)จัดกระเป๋า                       เดินออกจากเกสต์เฮ้ากี่โมงก็ไม่รู้เดิน หาที่ทานอาหารเช้าอย่างร้นรนเพราะท้องร้องเมื่อวานเห็นร้านอาหารทิเบตเล็กๆ ริมถนนดูแล้วน่ากินร้านทาสีขาวสลับแดงเมื่อวานเห็นคนนั่งทานอยู่ในรานเยอะ พอจะเดาได้ว่าน่าจะรสดี หรือไม่ก็ถูก ว่าแล้วก็ลองเลย                      สั่งขนมปังทิเบตกับไข่(Oumlet)และ ชาดำหากไม่บอกว่าback tea ก็จะได้ ชาใส่นมเพราะที่นี่เขานิยมหรือถึงแม้บอกback teaแล้วก็ตามก็จะได้มาแบบหวานจัด แต่ส่วนมากเวลาสั่งมักจะลืมบอกว่าชาอะไรก็มักจะได้ชาใส่นมมาเรื่อย                       เป็นอาหารเช้าที่อร่อยพอใช้ แป้งขนมปังทิเบตจะออกเหนียวนิดๆ เขาทอดให้สุกข้างนอกกรอบข้างในเหนียวนุ่ม รสชาติก็จืดๆ ทานกับแยมยี่ห้อ Druk เป็นของภูฐานที่วางขายที่ดาร์จีลิ่ง แคยเห็นแยมชื่อดาร์จีลิ่งนะแต่มีขายไม่มากนัก  กินOumlet ….นึกถึงพริกน้ำปลา เคยเห็นคนแถวนี้เขากินพริกดองกันแต่ไม่กล้าลองกลัวติดใจ                       อาหารเช้าราคา 29 รูปี ดูเวลาก่อนออกจากร้าน 10 โมงแล้วนี่หว่าไปมิริกคงไม่ทันแล้วเพราะต้องใช้เวลาเดินทาง 2 ชั่วโมง กว่าจะถึงแล้วเที่ยวอีกกว่าจะกลับมาอีก(ฉันตั้งใจไปเที่ยวแบบเช้าไปเย็นกลับเพราะเท่าที่อ่านข้อมูลแล้วมันเป็นเมืองเล็กๆ ที่อาจจะไม่คุ้มหากจะเช่าโรงแรมนอน) เลยเปลี่ยนแผนเดินเล่นในดาร์จีลิ่งนี่แหละ                      เริ่มต้นด้วยการแวะดูร้านของที่ระลึก ร้านเพชร พลอย ต่างๆ ที่ฉันดูไม่ออกว่าจริงปลอม และไม่ได้ซื้ออะไรเพราะไม่ถูกใจ ที่สำคัญราคาก็พอสมน้ำสมเนื้อของมันนั่นแหละ                      [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=297&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2008/03/20/%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%88%e0%b8%b5%e0%b8%a5%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%87/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2008/03/p9130155.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">p9130155.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ที่พัก : Andy’s Guest House</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2008/01/28/%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%9e%e0%b8%b1%e0%b8%81-andy%e2%80%99s-guest-house/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2008/01/28/%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%9e%e0%b8%b1%e0%b8%81-andy%e2%80%99s-guest-house/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 28 Jan 2008 09:00:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[ที่พักในดาร์จีลิ่ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/?p=294</guid>
		<description><![CDATA[               เดินจากสถานีรถไฟผ่านแม่ค้านั่งย่างข้าวโพดๆ ที่ย่างวางอยู่บนถ่านไม่มีตระแกรงวาง เพื่อนเคยซื้อให้กินครั้งหนึ่งตอนแรกฉันไม่กล้ากินเพราะกลัว ยิ่งหาห้องน้ำสะอาดยากๆ อยู่ แต่พอลองแล้วมันอร่อยดี คราวนี้เลยซื้อ 1 ฝัก 5 รูปี เดินสะพายเป้แกะข้าวโพดกินไปเรื่อยๆ                 ฉันตั้งใจจะพักที่ Andy’s Guest House หากดูตามแผนที่ใน Lonely Planet จะยากแก่การเดินเพราะในความเป็นจริงพี่พักจะอยู่ไม่ไกลจาก Chowrasta  เดินประมาณ 5 นาที ตอนดูแผนที่และเดินขึ้นนี้โห แทบตายแบกเป้อีก ยิ่งไม่ได้กินข้าวเช้านี่ตาลายเอาง่ายๆ แต่ก็ยังไม่ยอมนั่งแท็กซี่ เพราะเรียก 70 รูปีเดินตามแผนที่ต้องเดินขึ้นเขาที่ชันและมีแยกต้องเลี้ยวเยอะ ถามคนแล้วถามอีก แต่สุดท้ายก็ไปถึงจนได้ หอบแฮ่กเลย                 ฉันชอบใจ Lonely Planet Guide Book ตรงที่หากบอกว่าเจ้าของอัธยาศัยดี ราคาไม่แพง สะอาด ก็มักจะเป็นไปตามนั้น ฉันบอกกับเจ้าของ guest house ว่าฉันดูจากหนังสืออะไร เพราะฉันอยากให้เขาคงคุณภาพไว้แก่นักท่องเที่ยวกระเป๋าไม่หนัก หากฉันเป็นผู้ชาย ฉันสามารถนอนที่พัก คืนละ 50 [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=294&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2008/01/28/%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%9e%e0%b8%b1%e0%b8%81-andy%e2%80%99s-guest-house/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2008/01/p9130151.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">p9130151.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>นั่งToy Train ไปดาร์จีลิ่ง</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2008/01/04/%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%82%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a-toy-train/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2008/01/04/%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%82%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a-toy-train/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 04 Jan 2008 12:34:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[อินเดีย ดาร์จีลิ่ง]]></category>
		<category><![CDATA[toy train]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2008/01/04/%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%82%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a-toy-train/</guid>
		<description><![CDATA[                                               Toy Train มีชื่อจริงว่า Himalaya Railway                                ทริปนี้ตั้งใจไปพักที่ดาร์จีลิ่งแล้วไปเที่ยวมิริกโดยเริ่มต้นเดินทางโดย Toy Train อยู่มาเกือบ 2 เดือนไม่เคยนั่งเพราะเพื่อนบอกว่าจะนั่งทำไมมันช้ามากกก  ทุกทีที่ไปดาร์จีลิ่งคือนั่งรถประมาณ 1 ชั่วโมงเศษๆ ก็ถึงแล้วแต่คราวนี้ถึงเวลาต้องนั่ง&#8230;                                ฉันตื่นตี 5.30 เมื่อคืนจัดกระเป๋าไว้เรียบร้อยแล้วแต่ไม่แน่ใจเรื่องต้องเอาถุงนอนไปหรือเปล่าเพราะกลัวอากาศจะเย็นและผ้าห่มโรงแรมเอาไม่อยู่แต่กระเป๋าความจุจำกัดเลยต้องเลือกเอาเสื้อกันหนาวตัวใหญ่มาแทน                                   ออกจากโรงเรียน 6 โมงเช้าเดินลงเขาไปTown  เจอรถไฟกำลังเข้าเทียบสถานีเลยรีบซื้อตั๋ว 2nd class ราคา 10 รูปี ส่วน 1st class นั้น 147 รูปี ชั้น 2 ก็เหมือนรถไฟชั้น 3 บ้านเรานั่นแหละ โบกี้หนึ่งจุ 33 ที่นั่ง(แต่หากชั่วโมงเร่งด่วน น่าจะได้มากกว่านี้)  รถไฟมี 3-4 โบกี้ ฉันสมหวังแล้วที่ได้นั่งToy Train แบบไอน้ำ คือใช้ถ่านแบบสมัยโบราณเลย ตอนนี้เขามีรถไฟ 2 แบบ คือแบบเครื่องจักรกับไอน้ำ รถไอน้ำยังคงเป็นคันเดียวกับเมื่อร้อยกว่าปีก่อน [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=292&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2008/01/04/%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%82%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a-toy-train/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2008/01/p9109848.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">p9109848.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>จิบชาที่ดาร์จีลิ่ง</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/12/24/%e0%b8%88%e0%b8%b4%e0%b8%9a%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%88%e0%b8%b5%e0%b8%a5%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%87/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/12/24/%e0%b8%88%e0%b8%b4%e0%b8%9a%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%88%e0%b8%b5%e0%b8%a5%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%87/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 24 Dec 2007 08:33:59 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/12/24/%e0%b8%88%e0%b8%b4%e0%b8%9a%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%88%e0%b8%b5%e0%b8%a5%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%87/</guid>
		<description><![CDATA[          ขณะเขียนอยู่นี้ก็จิบชาขาว ไบโอออแกนิค รสละมุนที่เก็บในฤดูAutum07 (ฤดูอะไรก็ไม่รู้ รู้จักแต่ ฤดูร้อนกับร้อนมาก) ซื้อมาจากร้านNathmulls ที่ขายชามีชื่อในดาร์จีลิ่ง            เวลาที่อยู่โรงเรียนด้วยความที่อากาศเย็น จึงมักจะวิ่งหาชาที่ทางโรงอาหารเขาทำไว้เป็นชาใส่นมที่ตอนแรกก็ปะแล่มๆ ไม่คุ้น แต่ไม่นานก็รู้สึกอร่อยและแก้หิวได้            Kurseong มีโรงงานชาหลายโรงงานฉันเคยเดินผ่านโรงงานกลิ่นหอมมาก หอมแบบสดชื่นมาก  คนงานชาจะเก็บชาแต่เช้าและนำมาส่งที่โรงงานผลิต ภาพระยะไกลของคนงานที่กำลังเก็บชาก็สวยดี แต่ชีวิตจริงของคนเก็บชาไม่ค่อยดี เพราะมีเรื่องให้ต้องประท้วงขอขึ้นค่าแรงจากโรงงานเพราะโดนกดค่าแรง            แถบนี้ปลูกชาคลุมภูเขากันเลย เห็นแล้วจะทึ่งว่าโลกเราบริโภคชากันขนาดนี้เลย เพื่อนชาวอินเดียเล่าให้ฟังว่าอังกฤษเอาพันธุ์ใบชาจากรัฐอัสสัมมาปลูกเพราะอังกฤษมีปัญหาการนำเข้าชาจากเมืองจีนในสมัยโน้นและต่อมากลายเป็นว่าชาจากดาร์จีลิ่งนั้นโด่งดังกว่าอัสสัมต้นกำเนิด นอกจากชาแล้วก็มีพืช ผลชนิดอื่นๆ ด้วยที่ปลูกในแถบนี้ จนอังกฤษต้องทำรถไฟ Toy Train ขึ้นเพื่อลำเลียงลงผลผลิตไปยังพื้นราบ Toy Train จึงวิ่งจาก Siligiri ถึงดาร์จีลิ่ง (เดียวจะเล่าเรื่องที่ไปนั่งรถไฟอีกที)            ฉันชอบชาแต่ไม่ดื่มกาแฟ จึงถูกใจดาร์จีลิ่งและเมืองแถบบนี้มากเพราะมีชาพันธุ์ดี ดี ในวันว่างเมื่อไปดาร์จีลิ่งจะชอบไปที่ร้าน Glenary น่าจะประมาณ S&#38;P บ้านเราและสั่งชามานั่งดื่มครั้งแรกที่เห็นกาที่เขาเสริฟต้องตะลึง เขาเสริฟชาร้อนในกาทองเหลือง ราคาเพียง 35 รูปี แหมได้ลิ้มรสชาจากกาทองเหลืองแบบนี้เลยได้ลืมเรืองทุกข์ยากในการเดินทางคนเดียวไปชั่วขณะเลยล่ะ กินเสร็จโน่นแหละถึงจะค่อยมาคิดกันอีกที ด้วยชากานี้ฉันสามารถนั่งอ่านหนังสือที่ร้านนี้ นั่งมองเพราะมหายานนั่งคุยกะสาวในร้าน-เป็นเรื่องปกติของเพราะเขาค่ะ ไม่ได้ว่าอะไร นักท่องเที่ยวที่มาผิดฤดูแบบฉัน นั่งมองวิวออกไปจากร้าน และอ่านหนังสือ ได้นาน จนอิ่มนั่นแหละจึงย้ายก้นไปเดินเล่นที่อื่น                           <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=290&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/12/24/%e0%b8%88%e0%b8%b4%e0%b8%9a%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%88%e0%b8%b5%e0%b8%a5%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%87/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/12/tea-at-glenary.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">tea-at-glenary.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>วันเด็กไร้สัญชาติ..Stateless Children Day.</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/11/27/%e0%b9%83%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b9%84%e0%b8%ad%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/11/27/%e0%b9%83%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b9%84%e0%b8%ad%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 27 Nov 2007 09:03:49 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[เด็กไร้สัญชาติ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/11/27/%e0%b9%83%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b9%84%e0%b8%ad%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88/</guid>
		<description><![CDATA[Chomphu learn to blog จริงๆ แล้วเป็นblogที่เปิดเพื่อเขียนเรื่องการเดินทาง ไม่ใช่เรื่องงาน แต่พอเอาจริงเข้า กลับไม่มีเวลาเขียนเรื่องเดินทาง เลยเอาเรื่องงานมาแบ่งปันกันดีกว่า ช่วยหน่อยนะคะ พูกำลังเตรียมจัดงานวันเด็กไร้สัญชาติ 8-9  มกราคม 2551 ที่ชายหาด ริมน้ำสาละวิน บ้านแม่สามแลบ อ. สบเมย จ. แม่ฮ่องสอน กำลังเตรียมหาทรัพยากร ใครอยากช่วยเด็กไร้สัญชาติบ้าง ต้องการทั้งเงิน สิ่งของและอาสาสมัคร I work for Thai Fund Foundation as a Resource Mobilization Coordinator. Now we are preparing for the 5th Stateleass Children Day. This 2-day event, on January 8-9, 2008 will take place on the [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=289&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/11/27/%e0%b9%83%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b9%84%e0%b8%ad%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Free Burma!</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/10/04/free-burma/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/10/04/free-burma/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 04 Oct 2007 03:31:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/10/04/free-burma/</guid>
		<description><![CDATA[  ความหดหู่ เศร้าใจ เกิดขึ้นเมื่อทราบข่าวการปราบปรามพระ ประชาชน ชาวพม่าที่ออกมาร่วมเรียกร้องในสิ่งที่พวกเขาควรมี ควรได้ จากรัฐบาลทหารที่ปกครองประเทศมายาวนานและนำพาพวกเขาไปสู่ความยากจน ทุกข์ยาก ความไม่เท่าเทียม ไม่เสมอภาค และยิ่งน่าสลดมากเมื่อทหารยิงช่างภาพชาวญี่ปุ่นจนเสียชีวิต และเศร้าสลดเมื่อคนในประเทศพม่าไม่สามารถจะส่งเสียงขอความช่วยเหลือจากใครเพราะสื่อถูกปิด น่าเศร้าสลดกว่า อะไรจะเกิดขึ้น หากเราทุกคนไม่ช่วยกัน ทำ เท่าที่เราจะทำได้เพื่อ  Free Burma!<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=286&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/10/04/free-burma/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/10/1476198554_5922f90993_t.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">1476198554_5922f90993_t.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>สวนสองร้อยปี</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/10/01/%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%99%e0%b8%aa%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b8%b5/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/10/01/%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%99%e0%b8%aa%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b8%b5/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 01 Oct 2007 10:04:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/10/01/%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%99%e0%b8%aa%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b8%b5/</guid>
		<description><![CDATA[                เว้นวรรค เรื่องเที่ยวหน่อยคะ                เพิ่งกลับบ้านมา ที่นราธิวาส ในข่าวความรุนแรงที่เกิดขึ้นทุกวันที่หมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ยังเป็นที่ที่ฉันจะหลบลี้ หนีความวุ่นวายมา ปีละ 3-4 ครั้ง เพื่อชาจน์แบตเตอรี่                  ชาวบ้านหลายคนทักว่าจะกลับมาทำไมมันอันตราย ใช่อันตรายแต่ก็เป็นที่ที่สุขใจที่สุด พบหน้า พ่อ แม่ และที่สำคัญมีสายการบินที่ใครๆ ก็บินได้ไปลง และแม้ว่ากิจกรรมหลายที่ฉันชอบจำต้องงดไปเช่นการขับรถมอร์เตอร์ไซต์ไปตลาดที่ห่างออกไปราว 6 กิโลเมตรเพื่อไปยืนใต้ลมแล้วสูดกลิ่นน้ำบูดูให้ชื่นใจ เดินดูผ้าบาติกสวยๆ หรือแวะกินข้าวยำ(ฉันเคยแซวแม่ค้าใกล้บ้านเรื่องราคาข้าวยำว่า ขึ้นราคาเกือบร้อบเปอร์เซนต์เลยจาก 3 บาทเป็น 5 บาท ซึ่งแกคงไม่ขำนักเพราะระดับชาวบ้านแล้ว 3 บาท 5 บาทก็มีค่า มาหาว่าแกขึ้นราคาร้อยเปอร์เซนต์นี่วอนซะแล้ว)  แล้วหาซื้ออาหารโปรด คือยำสาหร่ายเส้นผมและพริกยัดใส้กลับบ้าน ขากลับต้องแวะดูเสื้อผ้ามือสองเพราะเคยตัวที่สมัยเรียนมหาลัยใส่แต่ลีวายส์และเสื้อยืดมือสองที่เพื่อนๆ มักขอซื้อต่อในราคาแพงกว่าที่ซื้อจากตลาดที่นี่  ที่ตลาดเองช่วงที่ผ่านมาก็ยิงกันแทบไม่หยุดหย่อน และรุนแรงขึ้นตำรวจถูกยิงจ่อหัวระยะประชิด ระหว่างทางไปตลาดชาวบ้านก็โดนยิงตายไปเป็นไบไม้ร่วงหลายคนแล้ว                  นับตั้งแต่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น ฉันเป็นคนหนึ่งที่หวาดกลัวต่อข่าวคราวการตายของคนรู้จัก ญาติพี่น้อง ครั้งหนึ่งระหว่างทางไปทำงาน ฉันหยิบหนังสือพิมพ์บนรถตู้มาอ่านแต่ภาพหน้าหนึ่งคือภาพของเพื่อน ตอนที่เขาถูกยิงและอยู่บนเปลระหว่างหามส่งโรงพยาบาลเลือดโชคแต่ โชคดีที่มันไม่ตายแต่ก็อยู่ในสภาพเลี้ยงไม่โต ทำงานหนักหาเลี้ยงลูกเมียไม่ได้ หรือบางครั้งกำลังเที่ยวทะเลก็มีโทรศัพท์มาแจ้งว่าคนนี้เพิ่งถูกยิงไปเมื่อเช้า                แต่เราจะทิ้งบ้านเกิดเพื่อลืมเลือนความจริงที่เจ็บปวดนี้หรือ               ยังไงบ้านก็ยังเป็นบ้านเสมอ ถึงแม้จะอันตรายและเจ็บปวดใจแต่เมือได้กลับไปก็ยังพบว่าความสุขใจยังเกิดขึ้นได้ที่นี่เสมอ               หลายคนมองสามจังหวัดเป็นถิ่นของความรุนแรงความแปลกแยกความแตกต่าง แต่สำหรับฉันเมมโมรี่ความสุขอยู่ที่นี่คะ                             กลับบ้านคราวนี้ ฉันแวะไปสวนหาลองกองกิน [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=282&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/10/01/%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%99%e0%b8%aa%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b8%b5/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/10/suan-changkham.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">suan-changkham.jpg</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/10/longdong.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">longdong.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Tsomgo Lake</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/09/25/tsomgo-lake/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/09/25/tsomgo-lake/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 25 Sep 2007 11:52:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/09/25/tsomgo-lake/</guid>
		<description><![CDATA[                  เกือบอดไปทะเลสาบนี้เสียแล้วเนื่องจากเป็นพื้นที่อยู่ในเขตทหาร ทางการอนุญาติให้บริษัททัวร์เป็นผู้นำเที่ยวแก่นักท่องเที่ยวตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป และเพราะทั้งโรงแรมมีฉันที่เป็นนักท่องเที่ยวต่างชาติคนเดียว เจ้าของโรงแรมบอกว่าอาจจะมีนักท่องเที่ยวสเเปนนิช 2 คนไป ซึ่งเย็นนี้ทั้งสองคนนั้นจะกลับมากจากเที่ยวทางตอนเหนือแล้วจะยืนยันว่าไปหรือไม่น่าอีกที จะรู้คำตอบตอนมืดๆ  ตกเย็นเจ้าของโรงแรมมาบอกว่าสองหนุ่มตกลงใจจะไป ดีใจจัง รวมฉันอีกคนเป็น 3 คน ซึ่งเขาสามารถจัดทัวร์ได้ เจ้าของโรงแรมขอพาสปอร์ตเพื่อไปทำอกสารขอเข้า  นักท่องเที่ยวที่อยากไปจึงต้องซื้อทัวร์อย่างเดียวตะลุยเองไม่ได้                  นัดแนะเวลาออกเดินทางเวลา 8:30 น. มีไกด์มารับที่โรงแรม ฉันแนะนำตัวเองกับเพื่อนร่วมเดินทางทั้งสองซึ่งเพิ่งมาจากเมืองไทย เลยเป็นหัวข้อที่ทำให้สามารถคุยกันได้                                 เราออกเดินทางขึ้นเขาที่ชันมีแต่ขึ้นอย่างเดียวและฝนตกไปตลอดทาง ไกด์แจ้งให้ทราบว่าระหว่างทางไปไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพเพราะเป็นพื้นที่ทหาร  และแจ้งให้ทราบเป็นจุดๆ ว่าตรงไหนถ่ายภาพได้ ซึ่งฉันก็ปฎิบัติตามเคร่งครัด เชียว แต่ขากลับไทย มาเจอน้องอีกคนที่รอขึ้นเครื่องที่สนามบินโกลกาต้า เอารูประหว่างทางไปTsomgo Lake ที่ถ่ายไว้เพียบ ฉํนถามไปว่าเขาห้ามถ่ายไม่ใช่เหรอ เธอบอกว่าใช่แต่แอบถ่ายเอา แต่ฉันคิดว่าหากใครอยากทำ ฉันไม่แนะนำเพราะอย่างที่บอกเป็นพื้นที่ทหาร)ระยะทางจริงๆ เพียง 34 กิโลเมตรแต่ใช้เวลาวิ่งเกือบ 2 ชั่วโมงเพราะทางชันมากๆ ฝนตก ถนนลื่น วิ่งไปด้ประมาณ 1 ชั่วโมง แวะให้ถ่ายภาพที่น้ำตกริมถนน เป็นสายน้ำตกที่ ไม่ได้กินพื้นที่กว้างนักกระแสน้ำพุ่งลงเป็นลำ ค่อนข้างแรง เหมือนฉากในหนังจีนยังไงยังงั้นเลย ออกเดินทางต่อจนมาถึงร้านขายของริมถนนเป็นจุดแวะพัก เข้าห้องน้ำ ดื่มชา ซึ่งชานมนี่เป็นอะไรที่ช่วยอุ่นร่างกายได้ดีมาก ตอนนี้อากาศเริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ  จากนี้ไปจะเห็นวิวภูเขาที่สวยแปลกตา [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=214&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/09/25/tsomgo-lake/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/09/yakchangu-lakesikkim.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">Yak at Tsomgo Lake</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Namgyal Institute of Tibetology</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/09/13/namgyal-institute-of-tibetology/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/09/13/namgyal-institute-of-tibetology/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 13 Sep 2007 11:01:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/09/13/namgyal-institute-of-tibetology/</guid>
		<description><![CDATA[                                                               วันนี้เพลียๆ เพราะเมื่อคืนนอนฟังเสียงน้ำหยดในห้องน้ำจนนอนไม่ได้ต้องเอาผ้าเช็ดตัวของโรงแรมนั่นแหละมาวางให้น้ำหยดใส่จะได้ไม่มีเสียงเวลาตกกระทบพื้น (ไหนว่าโรงแรมนี้ดี)วันนี้เดินลงเขาไปเที่ยวNamgyal Institute of Tibetology(NIT) โดยการเดินไปอีกเช่นเคยแต่เป็นการเดินลงเขาระยะทางสักประมาณ 3 กิโลเมตร  ออกเดินออกจากโรงแรม 8 โมงเช้า แต่เดินผิดทางแทนที่จะเดินลงอย่างเดียวกับต้องเดินขึ้นแล้วเดินลงด้วย เรียกว่าเดินอ้อม แต่ไม่รู้ตัวจนเมื่อเดินมาบรรจบทางที่ตรงมาจากตัวเมืองนั่นแหละ ถึงได้อ่อ&#8230;เดินผิดทาง แต่ระหว่างเดินก็แวะดูแรงงานผู้หญิงอินเดีย นั่งตีก้อนหินหรือคอนกรีตให้แตกและเล็กลงเพื่อเอาไปผสมในปูนก่อสร้าง เธอก็นั่งทำงานและยิ้มให้ฉํนถ่ายรูปไป นึกอนาจใจ ข่าวจากหนังสือพิมพ์ระบุว่าแรงงานแบบนี้แทบไม่มีค่าอะไรเลย บางรายได้แค่อาหารเท่านั้น ข่าวสามล้อลูกสองเมีย1 หิวจัดฆ่าเมียตาย ข่าวบอกว่าได้ค่าแรงจากแค่วันละ 30 รูปี นั่นเขาเป็นผู้ชายถีบสามล้อแต่นี่เป็นผู้หญิงนั่งตีหินแล้วจะได้กี่รูปีกัน                  มาถึง Namgyal Institute of Tibetology จนได้ NIT สร้างขึ้นเมื่อ 1958 สร้างแบบทรงสิกขิม เพื่อเผยแพร่ ศิลปะ วัฒนธรรมของทิเบตรวมถึงสิกขิมด้วย จะถ่ายรูปได้เฉพาะด้านนอก ภายในข้างในห้าม เลยได้เดินดูอย่างเดียว ที่นี่ถือเป็นที่รวบรวมศิลปะของทิเบตที่ใหญ่ที่สุด ที่อยู่นอกประเทศทิเบต องค์ดาไลลามะเสด็จมาเพื่อวางศิลาฤกษ์ตัวตึกนี้ในปี 1957 และเปิดพิธีเปิดในปี 1958 โดยอดีตนายกรัฐมนตรีเยาวฮาราล เนรูห์ ของอินเดีย อาคารมี [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=215&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/09/13/namgyal-institute-of-tibetology/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ไป Gangtok, Sikkim(3)</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/08/24/%e0%b9%84%e0%b8%9b-gangtok-sikkim3/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/08/24/%e0%b9%84%e0%b8%9b-gangtok-sikkim3/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 24 Aug 2007 10:09:24 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[สิกขิม]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/08/24/%e0%b9%84%e0%b8%9b-gangtok-sikkim3/</guid>
		<description><![CDATA[                              และแล้วก็มาถึงที่พักเป็นโรงแรมตึกแถวเล็กๆ  5 ชั้นราคา 200รูปี/คืน(ต่อรองจาก 250 รูปี ราคาในหน้า low season)  ด้านล่างเป็นบริษัททัวร์ของโรงแรมที่พานักท่องเที่ยวไป Trekking ทางตอนเหนือของสิกขิม ตอนแรกฉันได้ห้องที่ชั้น 3 แต่ไม่มีโทรทัศน์เลยขอเขาว่ามีห้องไหนมีโทรทัศน์บ้างเพราะฉันจะดูข่าว(จริงๆเอาไว้เปิดเป็นเพื่อนเวลานอนไม่หลับ) เลยได้ย้ายลงมาชั้น 2 ที่มี ทีวี 14 นิ้ว ห้องก็สะอาดมีเครื่องทำน้ำร้อน เจ้าของอัธยาศัยดี ตามที่หนังสือบอกไว้ เจ้าของโรงแรมบอกว่าเขาเคยมาเมืองไทยด้วยและถามอย่างแปลกใจว่าฉันมาคนเดียวหรือ ก็ตอบว่าคนเดียว ถูกถามบ่อยมาก  ไม่ได้อยากมาคนเดียว แต่ไปๆ มาๆ ก็พบว่าเดินทางคนเดียวก็ดีไปอีกแบบ จากที่เคยกลัวผี ตอนนี้ก็ยังกลัวอยู่&#8230; ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะไปคิดเพิ่มความกลัวให้ตัวเองกลัว ยังแปลกใจเลยว่าเออ สงสัยผีมีแต่ที่เมืองไทย&#8230;.ที่นี่มีแต่เทพเจ้าล้วนๆ             เช็คอินเรียบร้อยแล้วออกมาเดินหาอะไรกินเพราะมืดแล้วโรงแรมนี้อยู่บนถนนทิเบตอยู่ใจกลางเมืองซึ่งช่วงเย็นปิดถนนไม่ให้รถผ่าน เป็นถนนคนเดิน(น่าจะเรียกแบบนี้ได้นะ)มีคนมาเดินกันขวักไขว่ แต่ไม่ได้วางขายของกันเต็มถนนนะ ฉันเดินดูของแบบรีบๆ และแวะกินข้าว แล้วซื้อขนมปัง แยม และน้ำขวดมาไว้กิน             อากาศที่สิกขิมยามค่ำหน้านี้เย็นตัวลงอย่างรวดเร็วจนต้องรีบอาบน้ำนอนดูทีวี โผล่หน้าออกไปดูอีกทีประมาณ 3 ทุ่มเมืองก็ค่อนข้างเงียบเชียบ เห็นแต่แสงไฟยามราตรี คืนนี้ฉันหลับไปเพลียๆ และสุขใจที่มาถึง Gangtok             เช้าวันแรกที่สิกขิมอากาศค่อนข้างเย็นและแห้งต่างจาก Darjeeling ฉันซุกตัวในผ้าห่มและนอนดูทีวี แก้หนาวเมื่ออากาศเริ่มอุ่นขึ้นจึงขึ้นไปหาข้าวเช้ากินที่ชั้น [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=137&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/08/24/%e0%b9%84%e0%b8%9b-gangtok-sikkim3/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/enchey-novices-wolk.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">enchey-novices-wolk.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ไปGangtok,Sikkim(2)</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/08/14/%e0%b9%84%e0%b8%9bgangtoksikkim2/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/08/14/%e0%b9%84%e0%b8%9bgangtoksikkim2/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 14 Aug 2007 10:06:45 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[สิกขิม]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/08/14/%e0%b9%84%e0%b8%9bgangtoksikkim2/</guid>
		<description><![CDATA[                                                    ไม่นานนักผู้โดยสารที่จะเดินทางไปสิกขิมก็เต็มรถ รถเหมือนรุ่นรถปาเจโร อัดแถวละ 4 คน มีสามแถวและส่วนหลังผู้โดยสารต้องหันหน้าเขาหากัน นั่งได้ 4 คน(สิริรวมแล้วนั่งได้16 คน)ส่วนเด็กขนของนั่งบนหลังคา  นี่ไม่รวมสัมภาระของผู้ดดยสารที่อยู่บนหลังคาอีกนะ เราออกเดินทางมุ่งหน้าไต่ขึ้นเขาไม่นานนักเราก็เจอแม่น้ำสายที่สวยใสและมีพลัง และจากนี้ไปจะอยู่เคียงข้างเราไปจนถึงสิกขิม เธอชื่อTesta เป็นแม่น้ำที่ผู้คนอินเดีย สิกขิมเคารพช่วงที่ผ่านสะพานผู้โดยสารในรถจะโยนเหรียญลงในแม่น้ำเพื่อสักการะส่วนฉันสักการะอยู่ในใจ เพราะไม่มีตังส์ คนอินเดีย สิกขิมแถบนี้ใจบุญ ยิ้มแย้ม ชอบช่วยเหลือ มีสามีภรรยาชาวสิกขิม(ดูจากการแต่งตัว) ควักกล้วย มะละกอที่เตรียมมา 2 ถุง ใหญ่(ทีแรกฉันงงว่าซื้อผลไม้ไม่สวยกลับบ้านทำไมนะสงสัยที่สิกขิมไม่มีขาย)โยนไปให้ฝูงลิงระหว่างทาง 2-3 จุด เขาตั้งใจซื้อมาแจกลิงโดยเฉพาะเลยนะนี่ แม้กระทั่งคนขับรถเองก้อโยนขนมปังลงไปให้พวกลิง                                              รถวิ่งไปได้ประมาณ 3 ชั่วโมงก็แวะให้ผู้โดยสารเข้าห้องน้ำและหาอาหารทานที่จุดพักรถฉันลืมพกทิชชู่มาก็เลยเดินหาซื้อแต่กว่าจะได้ก็แทบ&#8230;เพราะไม่ค่อยมีขาย(ทิชชู่อินเดียราคาแพง&#8230;แต่เหนียวนุ่ม) ได้ทิชชู่มาแล้วก็&#8230;เข้าห้องน้ำสิ ห้องน้ำอยู่ใต้ร้าน(ร้านตั้งอยู่บนไหล่ทางด้านล่างเป็นแม่น้ำ) เท่าที่ดูห้องน้ำไม่ได้เลวร้ายมาก(ไปกว่านี้อีกแล้ว) และไม่มีไฟฟ้าด้วยซิ ปิดประตูปุ๊บมืดปั๊บ เมื่อเริ่มนั่งกลิ่นก็มา กลิ่นจะค่อยๆ ตีขึ้นมาจากที่ยืน ก็มีกลิ่นแล้ว พอเริ่มลดตัวลงนั่งกลิ่นจะแน่นขึ้นตามลำดับ เป็นกลิ่นแกสที่แน่นเอาการ&#8230;ไม่ไหวว่ะ ลุกยืนขึ้นอีกครั้งดึงทิชชู่อุดจมูกแล้วนั่งต่อ คำเตือนอาจขาดอากาศได้หากนั่งนาน  จะไม่เข้าก็ไม่ได้เพราะทางยังไกลกว่าจะถึงสิกขิม เรื่องห้องน้ำอินเดียค่อนข้างขึ้นชื่ออย่างที่ทราบๆ กัน แต่นี้ฉันถือว่าไม่ได้เลวร้ายอะไรมาก                                                    เราออกเดินทางกันต่อเคียงข้างไปกลับ&#8230;ทีสต้า หากไม่มีแม่น้ำการเดินทางไปสิกขิมอาจจะน่าเบื่อและเวียนหัวได้เพราะเป็นทางขึ้นคดเคี้ยวเลาะไปตามไหล่เขา เมื่อเริ่มเข้าเขตสิกขิมถึงด่าน Rangpo คนขับบอกฉันให้ไปขอใบผ่านฉันก็วิ่ง(ที่วิ่งเพราะมีฉันที่ต้องขอใบอนุญาติเข้าคนเดียว [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=136&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/08/14/%e0%b9%84%e0%b8%9bgangtoksikkim2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ไปGangtok,Sikkim(1)</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/08/08/%e0%b9%84%e0%b8%9bgangtoksikkim1/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/08/08/%e0%b9%84%e0%b8%9bgangtoksikkim1/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 08 Aug 2007 09:54:45 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/08/08/%e0%b9%84%e0%b8%9bgangtoksikkim1/</guid>
		<description><![CDATA[                                                Sikkim ประเทศหนึ่งในฝันของฉัน (ส่วนมากประเทศที่ฝันๆ นี่จะอยู่แถวเอเซียทั้งหมด) ทีแรกจะเดินทางพร้อมกับมิสรินเชน ที่จะขึ้นไปสอบที่ Gangtok (รินเชนเรียนมหาวิทยาลัยเปิดแห่งหนึ่งสามารถเรียนจากที่บ้านได้แล้วไปสอบ) แต่เนื่องจากหากไปทั้งสองคนจะมีครูเหลือน้อยเกินไปจึงต้องไปทีละคน                เนื่องจากเดินทางคนเดียวเลยต้องเตรียมตัวมากพอสมควร โชคดีที่เพื่อนร่วมงานที่เมืองไทยให้ยืม  lonely planet guide book มีประโยชน์มาก..ก ไว้หาโรงแรมราคาสมเหตุสมผล เส้นทางการเดินทาง ฯลฯ  แต่ก็ต้องเช็คจากแหล่งอื่นด้วยนะ เพราะข้อมูลบางอย่างอาจเปลี่ยนแปลง                 ฉันมีเป้สะพาย 1 ใบใส่เสื้อผ้าเท่าที่จำเป็น อากาศหน้าฝนนั้นหนาวชื้น 19-20 องศา แต่ก็ไม่จำเป็นต้องขนเสื้อกันหนาวตัวหนาๆ บุขนสัตว์  ใช้วิธีใส่เสื้อยืดธรรมดาแต่หลายขั้นหน่อยที่ใส่อยู่ปกติคือเสื้อกล้ามข้างใน ตามด้วยเสื้อแขนยาว ตามอีกทีด้วยแขนสั้นหากหนาวก็ตามด้วยเสื้อแขนสั้นอีกตัว และเสื้อผ้า wool แขนยาวและมีเจ็คเก็ตผ้าร่มอีกตัวคาดเอวไว้เผื่อ หากร้อนก็ถอดออกทีละตัว (แต่ไม่เคยถอดจนถึงเสื้อกล้ามสักที ) หากหนาวก็ใส่เข้าไป ส่วนกางเกงมีแค่ 2 ตัว คือตัวที่ใส่เดินทางอยู่กี่วันก็ใส่ตัวนี้แหละ และอีกตัวไว้ใส่นอน                  ฉันออกเดินทางจากที่พักที่โรงเรียนตอน  8 โมงเช้าเดินลงเขาไปคิวรถKurseong-Sikkim แต่รถเต็มแล้ว เที่ยวที่จะได้ไปคือเที่ยวบ่ายโมงที่นี่มีรถวันละ 3-4 เที่ยว และเปิดให้จองตั๋วก่อนวันเดินทาง ฉันต่อรองขอไปก่อน(หลังๆ นี้ฉันต่อรองเก่งขึ้น )แต่เขาไม่ยอมและแนะนำว่าให้ไปที่ Siliguri [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=102&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/08/08/%e0%b9%84%e0%b8%9bgangtoksikkim1/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>I love momo</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/07/29/i-love-momo/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/07/29/i-love-momo/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 29 Jul 2007 10:21:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/07/29/i-love-momo/</guid>
		<description><![CDATA[                                                                                                                                                  โมโม่ เป็นชื่ออาหารทานเล่น หน้าตาเหมือนกี้ยว(จริงๆ แล้วใช่เลยแหละ ต่างกันแค่น้ำจิ้มเท่านั้น) ข้างในเป็นใส้ผัก เป็นร้านประจำที่ฉันมักไปกิน จะอยู่ตรงข้ามสถานนีรถไฟ Kuseong เป็นร้านตึกแถวเก่าๆ แต่ภายในก็ตกแต่งสวยพอใช้ใช้ไม้ไผ่มาตกแต่งฝาและใช้ขอนไม้มาทาสีน้ำตาลเข้มทำที่นั่ง                             ฉันรู้จักร้านนี้เพราะ เจ้าหน้าที่ธุรการของโรงเรียนชวนฉันไปพร้อมกับพาโซโทรซ เด็กชายชาวบังคลาเทศอายุ 10 ขวบ ที่มาเรียนที่นี่ไปหาหมอเพราะไม่ค่อยสบาย โซโทรซเป็นเด็กช่างเจรจาแม้ว่าจะไม่ค่อยสบาย ช่วงหนึ่งที่คุยกัน ฉันชมโซโทรซว่าเธอนี่เป็นเด็กน่ารักแถมหน้าตาดี โซโทรซเลยได้ทีโม้ใหญ่เลยว่าคนบังคลาเทศส่วนใหญ่มักจะหล่อ และถามว่าฉันรู้จักชารุก ข่าน มั้ย รู้จักสิพระเอกชื่อดังของอินเดียนี่นา นั่นแหละโซโทรซบอกดั้งเดิมเขาเป็นคนบังคลาเทศแล้วมาอยู่ที่อินเดีย  อ่า&#8230; โซโทรซนี่เลือดบังคลาเทศแรงจริงๆ                 ฉันรีบเปลี่ยนไปถามเรื่องการเดินทางกลับบ้าน เขาบอกว่าช่วงปิดเทอมพ่อซึ่งทำธุรกิจอยู่ที่บังคลาเทศจะเดินทางมารับ และเดินทางกลับบ้านโดยนั่งรถไฟไปยังชายแดนระหว่างอินเดียกับบังคลาเทศซึ่งใช้เวลาประมาณ 1 คืน รุ่งเช้าเดินทางข้ามพรมแดนไปอีก 1 วัน                   กลับมาที่โมโม่ เมื่อเทียบรสชาติกับหลายร้านที่ไปชิมมา ร้านนี้นับว่าอร่อย และเจ้าของร้านก็อัธยาศัยดี ราคาจานละ 10 รูปี ฉันมักจะมานั่งทานตอนบ่ายๆ จะมีอยู่สองร้านที่ฉันชอบไปนั่งคือ Glenaryและที่นี่ แล้วแต่อารมณ์และอากาศ หากอากาศเย็นโมโม่กับน้ำชาจะช่วยให้อุ่นได้ (แต่หากหนาวใจไม่มีใครช่วยได้)<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=47&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/07/29/i-love-momo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/momo1.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">momo1.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ไปเยี่ยมเพื่อนที่Kalimpong</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/07/24/%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%80%e0%b8%a2%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88kalimpong/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/07/24/%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%80%e0%b8%a2%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88kalimpong/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 24 Jul 2007 12:05:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/07/24/%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%80%e0%b8%a2%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88kalimpong/</guid>
		<description><![CDATA[                                            Miss Ruchmi (ที่ฉันออกเสียงชื่อเธอว่ามิสรัศมี)เป็นครูชั้นอนุบาลที่ฉันช่วยงานเธออยู่และย้ายไปเป็นครูที่ Dr.Graham Home, Kalimpong โรงเรียนเก่าแก่ที่สร้างมาเมื่อประมาณ 150 ปีที่แล้วโดยมิชชันนารีชาวสก็อตแลนด์และตั้งโรงเรียนตามชื่อผู้ก่อตั้ง เริ่มแรกนั้นสร้างให้กับลูกคนงานไร่ชาแต่ปัจจุบันเป็นโรงเรียนประจำ ที่มีเด็กนักเรียนจากหลายที่มาเรียน                ฉันออกเดินทางจากKurseongตอน 7 โมงเช้าใช้เวลาเดินทางโดยรถจี๊ป(share jeep)ใช้เวลาเดินทางประมาณ 5 ชั่วโมง (ระยะทางประมาณ 60 ก.ม.) สภาพเส้นทางเป็นภูเขาและลาดชันมาก                 อากาศที่นี่เมื่อเทียบกับ DarjeelingและKurseongแล้วค่อนข้างอุ่นกว่า ฉันไปถึงใกล้เทียงแล้ว โทรบอกรัศมีว่ามาถึงแล้วเธอบอกให้นั่งรถไปที่โรงเรียน ที่อยู่บนภูเขาหากเดินห่างไปประมาณ 2 กิโลเมตร หากไม่ติดที่ว่าเริ่มหิว ฉันคงเดิน เรียกสามล้อไปส่งราคา 50 รูปี                รถมาส่งหน้าโรงเรียนซึ่งฉันต้องเดินขึ้นไปอีกนิดกำลังเดินอยู่ก็มีรถจี๊ปสวนมา2-3 คัน ทันใดนั้นมีเด็กโผล่หน้าออกมาตะโกนถามว่า &#8220;พี่ พี่ คนไทยหรือเปล่า&#8221;ฉันก็พยักหน้า รถก็แล่นไป งงว่าเออ รู้ได้ไงนี่ คงจะเป็นเพราะเสื้อยืดที่ใส่มีตัวหนังสือไทยอยู่ ไปถึงมิสก็รออยู่แล้วและพาไปกินข้าวเที่ยงที่โรงอาหารของโรงเรียน แบ่งเป็นโต๊ะอาหารให้ครูอาหารที่นี่อร่อยดี ฉันถามมิสว่ากินแบบนี้ทุกมื้อเลยหรือ ซึ่งเธอก็เข้าใจว่าฉันหมายความว่าอย่างไร(เพราะเราเจออาหารไม่ดีมา)เธอตอบว่าใช่                                        ช่วงบ่ายมิสรัศมีมีสอนต่อฉันเลยได้สำรวจโรงเรียนโดยเดินขึ้นไปที่โบสถ์ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=37&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/07/24/%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%80%e0%b8%a2%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88kalimpong/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/school.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">school.jpg</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/drgraham.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">drgraham.jpg</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.wordpress.com/wp-admin/" medium="image" />

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/katherine-cheple.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">katherine-cheple.jpg</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/drgraham-students.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">drgraham-students.jpg</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/breakfast-with-ruschmi.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">breakfast-with-ruschmi.jpg</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/cottage.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">cottage.jpg</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/ahava-guest-house.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">ahava-guest-house.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Paradox of Our Age</title>
		<link>http://chomphu.wordpress.com/2007/07/19/paradox-of-our-age/</link>
		<comments>http://chomphu.wordpress.com/2007/07/19/paradox-of-our-age/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 19 Jul 2007 12:03:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Chomphu</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chomphu.wordpress.com/2007/07/19/paradox-of-our-age/</guid>
		<description><![CDATA[      ปลายปี 2549 ฉันขอลางาน 2 เดือน(ไม่รับเงินเดือน) เดินทางไปKurseong, Darjeeling, India ช่วยงานครูสอนเด็กแลกที่พักและอาหารในโรงเรียนแห่งหนึ่งและใช้เวลาวันหยุดเที่ยวไปแถบดาร์จีลิ่ง สิกขิม กาลิมปง มิริก เป็นช่วงหน้าฝนที่ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวแต่ก็สวยไปอีกแบบ ระหว่างนั้นก็บันทึกเรื่องราวการเดินทางไว้ใน Diary            ฉันพบใบปลิวนี้ที่ศูนย์ผู้อพยพทิเบต ที่ดาร์จีลิ่ง จำได้ว่าเคยอ่านข้อความลักษณะนี้จากที่ไหนสักแห่งแต่ไม่ได้สนใจมากนัก แต่เมื่อมาอยู่ในบรรยากาศของดาร์จีลิ่งเมืองที่มีผู้อพยพชาวทิเบตละทิ้งบ้านเกิดเมืองนอนมาอยู่มากเป็นอันดับสองรองจากธรรมศาลา เวลา และสถานที่ ทำให้ได้ใช้เวลาคิดตาม&#8230;&#8230;.มี Paradox มากมายในโลกใบนี้                                Left without pay last year, I spent two months alone in India in Darjeeling, Mirik, kalimpong and Sikkim in a magic monsoon. To share my experiences, I copied some part of [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chomphu.wordpress.com&amp;blog=1275709&amp;post=35&amp;subd=chomphu&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chomphu.wordpress.com/2007/07/19/paradox-of-our-age/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>5</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/ac8adfab0b3492805aaa571a99abc531?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">chomphu</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/missing-home1.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">missing-home1.jpg</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.wordpress.com/wp-admin/" medium="image">
			<media:title type="html">Darjeeling</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://chomphu.wordpress.com/wp-admin/" medium="image" />

		<media:content url="http://chomphu.files.wordpress.com/2007/08/the-dalai-lama.thumbnail.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">the-dalai-lama.jpg</media:title>
		</media:content>
	</item>
	</channel>
</rss>
